اطلاعات نوشت:
نبودن دولت و مجلس یعنی هرجومرج. اما بودن نهادهایی که مسئولیت نمیپذیرند، پاسخگو نیستند و اثر ملموسی ندارند، یعنی فرسایش آرام. فرسایشی که نه شوک دارد، نه تیتر فوری؛ فقط زندگی را هر روز سختتر میکند و حساسیت جامعه را پایینتر میآورد.
کنایه تلخ ماجرا این است که اگر فردا اعلام شود دولت و مجلس برای مدتی تعطیل شدهاند، اولین واکنش بسیاری از مردم احتمالا وحشت نخواهد بود، بلکه این پرسش ساده است: چه فرقی میکند؟ وقتی این سوال قابل طرح میشود، یعنی نهادها پیش از آنکه حذف شوند، از معنا تهی شدهاند.
مسئله این نیست که دولت و مجلس نباشند؛ مسئله این است که هستند، اما جامعه دارد تمرین میکند انگار نیستند. و این، شاید دقیقترین توصیف از وضعیت حکمرانی در ایران امروز باشد.