هم میهن نوشت:
همه متفقالقول هستند که حالت «نه جنگ، نه صلح»ِ فرسایشی و اصطکاکمدار، نه منافع تخاصمجویان را تامین میکند و نه آبی به آسیاب مداراجویان میریزد.
در این وضعیت برزخی، در این وانفسای گرگومیش و در این حالت معلقگونه، بنبستشکنی و راهحلنمایی با آنهمه عقبه سخت و پرتلاطم، امر سهل و آسانی نیست؛
بهخصوص که مخالفان و معارضان هرگونه تلطیف وضعیت، دستمایههای ملموسی برای ساخت و پرداخت دیوار بلند بیاعتمادی و ذهنیتهای مشوشی از تخاصمگرایی سهمگین و مهلک را در مخیله دور و نزدیک خود دارند.
بهرغم چنین فضا و عقبهای، محمدجواد ظریف، وزیرخارجه پیشین جمهوری اسلامی ایران، نه مانند بسیاری از دیگران، به جای عافیتطلبی و کنارهگیری یا طرح شعارهای کلی و نسخهپیچیهای شعاری و لفاظیهای کلامی، آنهم بهرغم همه نوسانات و حملات و نامهریهایی که دیده، تمامقامت به میدان آمده و در فضای رکود دیپلماسی رسمی، از هر زمینه و فرصتی برای روزنهگشایی و راهنمایی برای عبور از فضای نابهنجار کنونی اهتمام میورزد
ظریف در یادداشت خود بهخوبی سراغ سرمنشأهای چالشافزا و اختلالزا در منظومه روابط فیمابینی رفته و بهدرستی به طرف غربی گوشزد میکند که راهبرد امنیتیسازی از ایران که پروژه دور و دراز اسرائیلیهاست، نهتنها منجر به نتیجهای نشده و نتوانسته چالش ایران انقلابی را برای آمریکا در طی چند دهه در هارتلند انرژی جهان حلوفصل کند که برعکس سیکل باطلی از واکنش متقابل و بدیهی ایران در حفظ استقلال و کوشایی در راستای امنیت ملی خود را رقم زده است.
او همچنین گوشزد میکند که مسئلهسازی از ایران در ابعاد منطقهای و جهانی، ره به جایی نبرده و نتوانسته آنچه از آن با عنوان نظم و صلح جهانی یاد میشود، تسهیل کند و برعکس دور باطلی را منجر شده که به هدررفت فرصت و امکانها انجامیده است.
