تبلیغاتی با شعارهایی مثل «الان برو، سال بعد پرداخت کن!» در مترو و بیلبوردها، رؤیای سفر را دوباره زنده میکنند؛ اما واقعیت آن است که این طرحها بیشتر از دل آرزوها، از دل فشارهای اقتصادی بیرون آمدهاند.
طبق آمار، حدود ۷۰٪ مردم ایران در سال گذشته حتی یکبار هم به سفر نرفتهاند و سهم سفر در سبد هزینه خانوار از ۳٪ به ۱.۶٪ سقوط کرده است.
برای شرکتهای گردشگری، سفر قسطی راه نجات از رکود است، اما برای بسیاری از خانوادهها، قسطهای بعد از سفر به معنای اضطراب تازهای است.
با وجود تمام انتقادات، سفر قسطی برای بسیاری تنها راه تجربه استراحت و فرار موقت از روزمرگی است. این پدیده در واقع تلاشی است برای حفظ حس «زندگی عادی» در جامعه امروز ایران که حتی شادیهای سادهاش هم به تعهد مالی گره خوردهاند.