33
علیرضا فلاح، فعال کارگری:
سالهاست که دستمزد کارگران نهتنها از تورم عقب مانده، بلکه حتی توان پوشش حداقلهای زندگی را هم ندارد. بودجههای انقباضی یعنی فشار بیشتر بر همان حقوق ناچیزی که حالا هم کفاف اجاره خانه و خوراک را نمیدهد.
دولتها همیشه میگویند افزایش دستمزد باعث تورم میشود، اما هیچوقت نمیگویند چرا افزایش سود سرمایهدارانح یا رانتهای کلان تورمزا نیست. چرا همیشه سادهترین راه، یعنی سرکوب دستمزد، انتخاب میشود؟
کارگران در یک چرخه معیوب گرفتار شدهاند؛ چرخهای که در آن، هر سال با وعده کنترل تورم، از افزایش واقعی دستمزد صرفنظر میشود، اما تورم همچنان بالا میماند و قدرت خرید کاهش مییابد.
