صلاح الدین خدیو
بخش مربوط به ایران سخنرانی ترامپ در کنگره شباهتی حیرت انگیز به نطق جرج بوش در 18 مارس 2003، یعنی 48 ساعت قبل از حمله به عراق دارد.
عبارت پردازی، واژگان و استدلال های انگیزشی مشابه دو نطق، یک هدف واحد را دنبال می کنند: آماده کردن افکار عمومی مردم آمریکا برای انجام ماموریتی نظامی در خارج از مرزها.
به عنوان نمونه به اظهارات 23 سال قبل جرج بوش بنگرید:
رييس جمهور آمريكا با اعلام دلايلش براي انجام اقدام نظامي گفت كه حكومت عراق به كرات از زمان جنگ خليج فارس در 12 سال قبل از خواست جامعهي بينالملل سرباز زده است و قطعنامههاي شوراي امنيت براي انهدام سلاح هاي كشتار جمعياش را نپذيرفته است. بوش افزود: «خطر كاملا روشن است كه تروريستها با استفاده از سلاحهاي شيميايي، ميكروبي يا يك روز سلاح هستهيي كه از طريق و با كمك عراق به دست ميآورند ميتوانند هزاران يا صدها هزار بيگناه را در كشور ما يا هر كشور ديگر نابود كنند.
حالا این سخنان را با صحبت های امروز ترامپ مقایسه کنید:
برنامه موشکی و هستهای ایران تهدیدی جدی برای آمریکا و اروپا است.
ایران قبلاً موشکهایی ساخته که میتواند اروپا و پایگاههای ما در خارج از کشور را تهدید کند و اکنون در حال ساخت موشکهایی است که به زودی به خاک ایالات متحده خواهند رسید.
پس از عملیات «چکش نیمهشب» (Midnight Hammer)، آنها هشدار گرفتند که هیچ تلاش دیگری برای بازسازی برنامه تسلیحاتی خود، به ویژه برنامه هستهای، انجام ندهند. اما تلاشهای خود را از نو آغاز کردهاند.
ما این برنامهها را از بین بردیم، اما آنها میخواهند دوباره از نو شروع کنند و در همین لحظه نیز اهداف شوم خود را دنبال میکنند.
ما در حال مذاکره با آنها هستیم. آنها میخواهند توافق کنند، اما هنوز آن جمله دلخواه را نشنیدهایم: «ما هرگز سلاح هستهای نخواهیم داشت.
ترامپ البته دربارەی مورد آخر آشکارا واقعیت را تحریف می کند. همانگونه که بعدا معلوم شد بوش هم عامدانه دربارەی عراق دروغ گفته بود.
ایرانی ها بارها گفته اند که سلاح هستەای نمی خواهند و حتی یک فتوای شرعی هم پشت بند این ادعا کردەاند. مشکل اصلی بی اعتمادی مطلق به ایران در سایەی وجود مشکلات عدید امنیتی میان تهران و نظام جهانی و زیرمجموعەهای آن در خاورمیانه است.
احتمالا مقصود ترامپ این است که ایران باید بگوید: ما دیگر برنامەی هستەای نمی خواهیم و مانند لیبی تمام ظرفیت های آن را کنار می نهیم. امری که برای جمهوری اسلامی قابل قبول نیست.
تاکید پررنگ ترامپ روی برنامەی موشکی و اشاره به اعتراضات داخلی، نشان می دهد که از دستور کار مذاکراتی خود کوتاه نیامده است.
با این اوضاع احتمال کمی برای موفقیت دور دوم گفتگوهای فردا در ژنو وجود دارد.
گروسی پیشاپیش یاس خود را به طور ضمنی بیان کرده و مانند هانس بلیکس رئیس بازرسان تسلیحاتی سازمان ملل در عراق، عملا به کمیسر سیاسی عملیات جنگی تبدیل شده است.
در فضای داخلی آمریکا هم مخالفت جدی با جنگ دیده نمی شود و همین امر ریسک شکست مذاکرات و غلطیدن به ورطەی جنگ را بیش از پیش بالا می برد.
