رویکرد تهاجمی تر جدید آمریکا، بهویژه توقیف محمولهها در دریا، فشار حداکثری را وارد مرحلهای تازه کرده و کشتیرانی ایران را به یکی از اصلیترین اهداف خود بدل ساخته است.
افزایش ریسک توقیف کشتیها در آبهای بینالمللی، موجب شده است تا شرکتهای بیمه، بنادر واسطه ای و خطوط کشتیرانی خارجی، همکاری با ایران را پرهزینه یا حتی ناممکن ارزیابی کنند. پیامد مستقیم این وضعیت، جهش هزینههای حملونقل، افزایش حق بیمههای جنگی و درازتر شدن مسیرهای دریایی است.
در چنین شرایطی، ناوگان کشتیرانی ایران ناچار به استفاده از پرچمهای موقت، تغییر مسیرهای پرخطر و شبکههای غیرشفاف خواهد شد؛ که هم هزینهها را بالا میبرد و هم ظرفیت تجارت خارجی را کاهش میدهد.
استمرار این رویکرد توسط آمریکا، اختلال در تردد کشتیها، واردات مواد اولیه و کالاهای واسطهای را کند کرده و فشار مضاعفی بر تولید داخلی وارد میسازد.
در مجموع، این رویکرد نهتنها تجارت دریایی ایران را تضعیف میکند، بلکه کشتیرانی را به گلوگاه شکننده اقتصاد کشور تبدیل میسازد.
