خانه یادداشت‌هامجتبی لطفی لیست مردم و دولت؛ هر دو از جان‌باختگان دی ۱۴۰۴

سانسور اسامی حداقل نیمی از جان‌باختگان نجف‌آباد در لیست پزشکیان

لیست مردم و دولت؛ هر دو از جان‌باختگان دی ۱۴۰۴

جناب آقای پزشکیان! از طریق پیامک معاونت ارتباطات شما معلوم شد به دنبال انتشار علنی اسامی جان‌باختگان اعتراضات دی‌ماه هستید. بعد نوشتید این اقدام پاسخ روشنی به جعلیات و آمارسازی‌هاست. اعتماد کردیم!

مجتبی لطفی:

جناب آقای پزشکیان!

از طریق پیامک معاونت ارتباطات شما معلوم شد به دنبال انتشار علنی اسامی جان‌باختگان اعتراضات دی‌ماه هستید. بعد نوشتید این اقدام پاسخ روشنی به جعلیات و آمارسازی‌هاست. اعتماد کردیم!

اما پس از آمار شما، آماری مردمی تنها از شهر و دیارم، نجف‌آبادِ زخم‌خورده و مظلوم، به دستم رسید. بر آن شدم که به تطبیق این دو بپردازم. آمار مردمی، به قرائنی، برایم یقین‌آور بود و با اطمینان کامل فاصله چندانی نداشت. لیست شما همان است که شامل ۲۹۸۶ نفر می‌شود؛ که با علی اباذری، فرزند بهزاد، آغاز و با صادق یوسفی فشتمی، فرزند رجبعلی، پایان یافته است.

لیست مردمی دیگری در دست دارم که اسامی آن کمی ناقص است؛ اما لیست بعدی کامل‌تر است که مبنای مقایسه من همین لیست کامل‌تر است، اگرچه در پایانش نوشته شده: «در حال تکمیل». با جمع دو لیست مردمی، اسامی ۷۰ نفر فعلاً جمع‌آوری شده است، ولی با توجه به لیست مبنایی ما، ۵۷ نفر (فعلاً) شناسایی مردمی شده است. در این تطبیق سعی کردم به شما حسن‌ظن داشته باشم و اسامی مشابه یا اسامی‌ای که ممکن بود پسوندشان افتاده باشد را به‌عنوان تطبیق بپذیرم. این‌ها را گفتم تا مسیر را مشخص کرده باشم.

در نتیجه و در کمال باور! (و نه ناباوری!) اسامی ۳۰ نفر از لیست مردمی، در لیست حکومتی شما سانسور شده است؛ یعنی ۵۰ درصد! با این دست‌فرمان؟! (گفتم: تازه، این آمار کامل نیست و برخی به دنبال تکمیل آن هستند.)

فرض را بر این می‌گذاریم که آمار حکومتی شما درست و منِ ساده‌لوح و ساده‌اندیش توسط عوامل موساد و سیا فریب خوردم! ولی با این چه کنم که پنج‌شنبه گذشته، ۹ بهمن ۴۰۴، در آرامستان نجف‌آباد بر سر ۵ جاویدنامی رفتم که مردم دوروبر قبر آنان حلقه زده و بُق کرده، با بغض فروخورده، آهسته‌آهسته گریه می‌کردند و مادری که ضجه می‌زد و پدری که شانه‌هایش می‌لرزید!

جناب!

اسم دختر دانشجویی که تیر مستقیم به چشم چپش خورده را چرا در لیست نیاوردید؟! زهرا محمودپور و امیرحسین خدادادی، امیرحسین زینلی، حسین جوزقیان، علیرضا خداده‌ای؛ تنها ۵ شهیدی بودند که من بر سر مزارشان حاضر شده و با نزدیکانشان گفت‌وگو کردم. اینان بچه‌های ایران نبودند؟ اینان جمهوری نبودند که شما رئیس و دیگری رهبرشان خوانده می‌شوید؟!

کجا رفت آوای نهج‌البلاغه‌خوانی در تبلیغات انتخاباتی؟ کجا رفت راه رفتن قیصروار که نشان جوان‌مردی و فتوت بود؟! راستی از آمار مجروحان مطلع هستید؟؟ از آمار ساچمه‌های شلیک‌شده در چشمان دختران و پسران ایران‌زمین چه می‌دانید؟!

یا للعجب!

آخرین اخبار ایران و جهان

پیشنهاد هم‌وطن