علیرضا شریفی، کارشناس مسائل سیاسی:
اخیراً ویدیویی از شادی و رقص هادی چوپان در شبکههای اجتماعی دستبهدست میشود که معلوم نیست مربوط به چه برنامهای بوده، چه زمان و در چه فضایی ضبط شده. هرچند مسئله اصلی خودِ ویدیو نیست؛ بلکه نحوه بهرهبرداری تفرقهافکنانه و مرتبطکردن آن به وقایع تلخ هفتههای گذشته است.
در فضای پیچیدهی شبکههای اجتماعی، گاهی تصاویر و جملات میتواند به ابزاری برای ساختن دوگانههای تازه تبدیل شود؛ دوگانههایی که اغلب ربطی به زندگی واقعی مردم نداشته و مولود جریانهای سیاسی است.
برخی جریانها تلاش میکنند چهرههای ملی را مقابل هم قرار دهند؛ حکومتی و غیرحکومتی، خودی و غیرخودی؛ تا در این جدال ساختگی، مخاطب را به صفبندی احساسی بکشانند.
نتیجه این بازی اما چیزی جز انحراف افکار عمومی از حقایق جامعه و پوشاندن ناکارآمدیها و خطاهای اصلی نیست؛ مردمی که به جان هم میافتند، کمتر فرصت کنکاش و مطالبهگری پیدا میکنند.
شاید وقت آن باشد پیش از قضاوت و بازنشر هر تصویر، از خود بپرسیم چه افراد یا گروههایی از این دوقطبیسازیها سود میبرد و چه چیزی قرار است در هیاهوی این دعواها دیده نشود.
درک همین مسئله میتواند افق روشنتری برای اتحاد و همبستگی پیش روی ملت نجیب ایران بگذارد؛ افقی که نوید آیندهای بهتر میدهد و هیچ نیروی تفرقهافکنی یارای مقابله با آن را نخواهد داشت
