در روزهایی که پیمان جبلی، رئیس صداوسیما، پلتفرمهای نمایش خانگی را به «گسترش واژگان زشت و رفتارهای ناهنجار» متهم میکند، همان رسانهای که زیر نظر او اداره میشود، جملهای مانند «خشتکتان را پرچم میکنیم» را روی آنتن میفرستد و مجری با تحسین میگوید: «وای، چه جمله خفنی!»
این تضاد آشکار نشان میدهد که معیارهای اخلاقی صداوسیما نه بر اصول ثابت، بلکه بر نوع رسانه و پلتفرم محتوا وابسته است. آنچه در پلتفرمها ناپسند است، در تلویزیون رسمی با رضایت مدیران و تشویق مجریان آزادانه پخش میشود. برنامههایی که قرار است مرجع فرهنگی باشند، اغلب با ریشخند مجریان، دست انداختن مهمانان و توهین آشکار به برخی مسئولین مملکتی، تصویر یک رسانه بیقید و بیپروای فرهنگی ارائه میدهند.
تناقض از یک جمله یا شوخی ساده فراتر رفته است. اغلب محتواهایی که تحت نظارت جبلی تولید میشوند، نه تنها آموزنده نیستند، بلکه با پذیرش شوخیهای سخیف، تحقیر مهمانان و هتک حرمت ها ، بیش از آنکه فرهنگسازی کنند، آسیب فرهنگی منتقل میکنند. برخی مجریان و کارشناسان با تحسین جملات زشت، ریشخند به مخاطب و دست انداختن مهمانان، به جای ارتقای استاندارد رسانهای، بیاعتباری و هرجومرج اخلاقی را تثبیت میکنند.
اگر صداوسیما واقعا میخواهد خود را مرجع رسانهای و فرهنگی نشان دهد، ابتدا باید رفتار و استانداردهای داخلی خود را اصلاح کند. ادامه پخش چنین برنامههایی، همراه با سکوت مدیران و تشویق مجریان، نشان میدهد که انتقاد از پلتفرمها صرفاً نمایشی و سیاسی است، نه واقعی و اثرگذار. تا زمانی که این دوگانگی ادامه دارد، هر سخن از اخلاق و فرهنگ رسانهای، بیش از آنکه آموزنده باشد، طنز تلخ مدیریتی به شمار میرود.
