اختصاصی هموطن/ سید امیر موسوی
شاید وقتی نیکولو ماکیاولی، فیلسوف سیاسی ایتالیایی، آن ترم معروف «هدف، وسیله را توجیه میکند» را در کتاب شهریار خود تشریح کرد، هیچ خبر نداشت که روزگاری در هزاران کیلومتر آنسوتر، مردمانی خواهند زیست که با نقابی از دین و مذهب، چنان چیره دستانه و هنرمندانه به هر وسیلهای چنگ میزنند تا روی حکومت مستبد و جائر تحت حمایت خود را سفید کنند که احتمالا خودش هم در آزمون آنها مردود میشد و از عجب این شامورتی، مدتی در خفا میزیست!
ماجرا از این قرار است که حلقه هواخواهان هسته سخت قدرت نظام جمهوری اسلامی در ایران، این روزها به قدری با سفاکیت حکومت مطلوبش خو گرفته که حتی با کرور کرور ادعای اخلاق و دین و مذهب نیز، حاضر نیست تا در وضعیتی که در پی ناکارآمدی و پلشتی همین حکومت در مملکت پدید آمده به واقعیات روی خوش نشان بدهد.
اما آنچه مراد نگارنده از این مرقومه است به ماجرای اخیر در مشهد و تصادف یک خودرو با تجمع کنندگان شبانه برمیگردد. در این ماجرا، برخورد خودروی هیوندای جنسیس با شماری از تجمعکنندگان در پرچمبازی و بزم آلودگیهای صوتی شبانه در مشهد جان ۴نفر را گرفته و دستکم ۱۱مجروح بر جا گذاشته است. ماجرایی که البته در نوع خود، هولناک به نظر میرسد. اینکه یک نفر در مواجهه با تجمع شماری از افراد، پا روی گاز گذاشته و جماعتی را قلع و قم کند، اخلاقا رخداد تلخی است. اما خب! نباید کتاب را از فصل آخرش خواند و فیلم را از دقایق آخرش به نظاره نشست!
وقتی شماری از شهروندان درجه یک حامی حکومت در ایران، تصمیم گرفتند تا برای حمایت از نظام مورد حمایت خود، بودجه هنگفتی از بیتالمال 90 میلیون ایرانی را اختیار گرفته، چادر چارقد کنند و با کلی لجستیک و پذیرایی و موکب و ترافیک کشنده و صد البته بلندگوهای یخچالی روی اعصاب اکثریت مردم یا همان شهروندان غیرنورچشمی و شهروندان درجه دو و سه رژه بروند و آسایش مردم در تنگنا دست و پا زده را به بازی بگیرند، باید از پیش این انتظار را داشت که یک بار هم، یکی از اهالی همین مملکت، خون به مغزش نرسد، پا روی گاز بگذارد و صاف بکوبد به تجمعکنندگان شبانه و مقوای حامل تصویر رهبر مفقود جمهوری اسلامی!
حالا شما هر چقدر هم که پروپاگاندای رسانهای بسیج کنید که فرد راننده، خودش از تجمعکنندگان هر شب همین سیرک بوده، دچار شوک و پنیک عصبی شده، رگ پای راستش گرفته یا مقابل دوربین بنشانید و اعتراف و توضیحاتش را بر همین مبنا پخش کنید، مردم که مشاهدات و خشم نهفته خود را فراموش نکرده و از یاد نخواهند برد، چقدر به رغم مذموم دانستن عمل راننده، حس و حالش را درک کرده و میکنند!
همه اینها را که خواندید به کناری بگذارید و به این نکته توجه کنید! حالا فکر میکنید؛ اتاق فکر برپایی همین نمایش مبتذل و مردم آزارانه شبانه برای مواجهه رسانهای با آن چه آشی پخته و چه تدارکی دیدهاند؟ جلسه فوری در وزارت کشور تشکیل شده و مقدمات فوری جمع آوری این تجمعات مورد بررسی قرار گرفته و مراتب اجرایی آن به زودی به اطلاع مردم خواهد رسید؟ این تجمعات دست کم به مناطقی دورتر از کلونی مسکونی شهرها منتقل خواهند شد؟ مناسبتیاش میکنند و مثلا به روز خاصی در هفته یا ماه موکول میشود؟ خیر!
ماجرا از این قرار است که مشتی فرمانده فلان قرارگاه و بهمان آمادگاه رسانهای و سایبری، رفتهاند، صاف نشستهاند توی ایتا، بله، آی گپ، روبیکا و سایر نرمافزارهای محل تجمعات مجازی حامیان حکومت و کشتیبان را اینطور، سیاستی آمده؛ در پیامی که به صورت گسترده در این شبکهها در حال انتشار است، تصریح شده؛ «روی موضوع سیریک مانور بدید و جنایت رو روایت کنید. حادثه تصادف در مشهد ضریب پیدا نکنه و روایت امنیتی ایجاد نشه. باید از قهرمانسازی راننده جلوگیری کنیم. به تجمعات هم خیلی اشاره نشه، بگید ولی بدون تاکید و خیلی گذرا…»!
این موضوع سیریک هم که فرمانده از لیگ ایتا فرمان مانورش را داده هم، مربوط به حمله آمریکا به منطقه سیریک و اصابت ترکشهای این حمله به یک جشن عروسی در این منطقه است که در آن چند نفر از مردم مظلوم و بیدفاع و از جمله یک کودک چهارساله جان خود را از دست دادهاند.
مراد از اشاره به ماکیاولی در اول این مرقومه در همین جاست که برای این جماعتی که چه در واقعیت و چه در فضای مجازی در یک لیگ دیگر و ایران دیگر و دنیای دیگر زندگی میکنند، اساسا جان باختن این شهروندان در جنوب مظلوم مورد اهمیت نبوده و بلکه، بازیچه و مستمسکی است که چمچاره به بارآمده از پنج ماه مردم آزاریشان در مشهد را ماست مالی کند.
پشت بندش هم یک لشگر متنعم و برخوردار بسیج شده، وارد سیستم میشوند و بعد از روشن کردن ویپیان-که قانونا، غیرقانونی است!-در شبکههای مجازی آمریکایی به تبیین فرمان صادره از ایتا، گپ و سایر گعدههای اینچنینی میپردازند!
حقا که ماکیاولی اگر زنده میشد، باید پای کلاس درس این شارلاتانها مینشست و سخت به ممارست و تحصیل میپرداخت، تازه اگر در توجیه وسیله برای هدف، نُه و نیمش را دَه میدادند و مردود نمیشد!
