یادداشت سردبیر: یارا خاتمی
دولت دونالد ترامپ در ادامه سیاست فشار حداکثری علیه ایران، دور تازهای از تحریمها و محدودیتهای اقتصادی را در دستور کار قرار داده است؛ اقدامی که میتواند فشار بر منابع درآمدی و شبکه تجاری ایران را افزایش دهد.
تمرکز اصلی این سیاست، علاوه بر هدف قرار دادن منابع مالی ایران، بر شرکتها، واسطهها، مؤسسات مالی و طرفهای خارجی مرتبط با تجارت ایران قرار دارد. واشنگتن تلاش میکند هزینه همکاری اقتصادی با تهران را برای کشورهای دیگر نیز افزایش دهد.
در صورت اجرای گسترده این محدودیتها، مهمترین پیامدهای آن میتواند در صادرات نفت، دسترسی به منابع ارزی، نقلوانتقال پول و تجارت خارجی ایران دیده شود.
با این حال، میزان موفقیت این سیاست تا حد زیادی به رفتار خریداران نفت ایران، بهویژه چین، و توان تهران برای حفظ مسیرهای جایگزین تجارت بستگی خواهد داشت.
از سوی دیگر، تشدید تحریمها در شرایطی انجام میشود که تنشهای منطقهای و نگرانی درباره امنیت مسیرهای انتقال انرژی نیز افزایش یافته است. هرگونه اختلال جدی در عرضه نفت میتواند پیامدهایی فراتر از اقتصاد ایران داشته باشد و بازار جهانی انرژی را نیز تحت تأثیر قرار دهد.
در مجموع، دور جدید فشارهای آمریکا را میتوان تلاشی برای افزایش همزمان فشار مالی بر ایران و هزینه همکاری اقتصادی سایر کشورها با تهران دانست؛ سیاستی که نتیجه آن تا حد زیادی به واکنش چین، وضعیت بازار نفت و توان ایران برای حفظ کانالهای تجاری خود بستگی خواهد داشت.
