احمد زیدآبادی نوشت:
در شرایط کنونی که جامعه با دشواری، ابهام و نومیدی روبهروست، آنچه میتواند در نهایت نجاتبخش کشور باشد، پرهیز از خشونت در هر نوع حرکت، کنش، نقد و اعتراض است؛ آن هم از سوی همه طرفهای دخیل و درگیر در سیاست کشور.
هرگونه خشونت، یا تجویز، توجیه و تأیید آن از سوی هر جریان و طرفی، به معنای گشودن «درهای جهنم» به روی جامعه و کشور است؛ تجربهای که تاریخ بارها پیامدهای ویرانگر آن را نشان داده است.
اگر جامعهای نتواند از تحولات تاریخی چنین درسی بگیرد، به این معناست که هنوز گامی در مسیر بلوغ برنداشته است. به گفته او، بلوغ سیاسی و اجتماعی نه در شرایط آرام، بلکه در موقعیتهای سخت، دشوار و طاقتفرسا معنا پیدا میکند.
در وضعیتهای طبیعی و آرام، همه میتوانند چهرهای بالغ از خود نشان دهند، اما سنجش واقعی بلوغ، نحوه رفتار و کنش در شرایط بحرانی است.
