مهریه قرار بود هدیهای برای زنان باشد، مهری مادی از سمت مرد به همسرش! اما در قانون جدید مهریه تنها کسی که سهمی ندارد زن است!
گفته میشود لایحه جدید مهریه قرار است گرههای قدیمی را باز کند، اما وقتی قانونی نوشته میشود، اولین سؤال این نیست که چه چیزی حذف شد، بلکه این است که چه چیزی اضافه شد؟ و در این لایحه، سهم زنان تقریباً صفر است.
سالهاست از استحکام خانواده حرف میزنیم، اما هر بار که قانونی تصویب میشود، وزن مسئولیتها یکطرفهتر میشود، مهمتر از اینکه حبس به دلیل عدم پرداخت مهریه حذف شود یا باقی بماند این است که زن در این معادله چه پشتوانهای دارد؟
اگر قرار است ضمانت پرداخت مهریه کم شود، آیا حقی جایگزین شده؟ حق تحصیل، حق اشتغال، یا هر تضمین واقعی که امنیت یک زن را پس از عقد حفظ کند؟ هیچ.
خانواده فرزندش را به خانهای میفرستد که در آن آیندهای امن ببیند. اگر این امنیت در قانون تعریف نشده باشد، ترس جای اعتماد را میگیرد؛ ازدواج کمتر میشود، نگرانی بیشتر.
این لایحه نه به مرد کمک واقعی میکند، نه به زن آرامش میدهد. فقط یک بندی برداشته میشود، بدون اینکه بند مفید دیگری جایگزین شود.
