روزنامه اعتماد نوشت:
آنچه این فاجعه طبیعی را به یک بحران ملی تبدیل کرده، نه فقط کمبود بارش، بلکه دستهای پنهانی است که بر سیاستهای آبی کشور سایه انداختهاند؛ دستهایی که از دل پروژههای میلیاردی، سدسازیهای بیضابطه و انتقالهای پرهزینه سر برآوردهاند.
مافیای آب، شبکهای پیچیده از پیمانکاران، سیاستگذاران و ذینفعان اقتصادی است که در لایههای مختلف تصمیمگیری حضور دارند. آنها تعیین میکنند کدام سد ساخته شود، کدام دشت آب بگیرد و کدام روستا تشنه بماند.
برای رفع عطش مالی شرکتها و نهادهای ذینفوذ طراحی شدهاند. اما بحران، تنها به بیآبی محدود نمیشود؛ بلکه به بیعدالتی تبدیل شده است. در حالی که کشاورزان شرق اصفهان یا خوزستان از بیآبی زمینهایشان در رنجند، صنایع بزرگ فولاد، پتروشیمی و معادن در همان مناطق با سهمیههای ویژه از آبهای زیرزمینی و رودخانهای بهرهمندند
